Η πόλη που έβλεπε χιλιάδες ανθρώπους να περνούν…

Μια μικρή απόδραση στη γείτονα Βουλγαρία δίνει στον καθένα την ευκαιρία να διαπιστώσει τις ουρές χιλιομέτρων που σχηματίζονται τον τελευταίο καιρό στο μεθοριακό σταθμό Νυμφαίας – Μακάζα Ουρές χιλιομέτρων και απίστευτη ταλαιπωρία  καθώς το ολιγάριθμο προσωπικό είναι αδύνατο να εξυπηρετήσει τον τεράστιο όγκο οδηγών που διασχίζουν το μεθοριακό σταθμό είτε για να φτάσουν στην Ελλάδα, είτε στην άλλη πλευρά των συνόρων.

Οι ρυθμοί εισόδου επισκεπτών βαίνουν διαρκώς αυξανόμενοι και η Κομοτηνή δυστυχώς δείχνει αδύναμη να συγκρατήσει το τουριστικό ρεύμα.  Με το άνοιγμα του κάθετου άξονα προέκυψαν άμεσα και ζητήματα που θα έπρεπε να είχαν ήδη δρομολογηθεί και όχι να «τρέχουμε» τώρα για ό,τι αρπάξουμε!

Βλέποντας όλη αυτήν την τεράστια «ουρά» αυτοκινήτων που συρρέει μαζικά, εύλογα αναρωτιέται κάποιος «που άραγε πηγαίνουν»; Είναι η πόλη μας ο προορισμός τους ή μήπως απλά το πέρασμα; Έχουν άραγε εικόνα της τοπικής αγοράς, των προϊόντων και των υπηρεσιών που είναι σε θέση να τους προσφέρει; Έχει εν τέλει  η πόλη κάτι να τους προσφέρει; Τι είναι τελικά αυτό; Μόνο καφέ και σουβλάκι; Ξεχνάμε όμως, ότι δεν είναι Ελληνάρες όπως εμάς και δεν είναι της λογικής «δώσε σουβλάκι-γύρο και φραπέ στον λαό». 

Εμείς πήγαμε πλατεία απόψε...

Στιγμές δόξας και απόλυτου σουρεαλισμού έζησε η γειτονιά μου σήμερα. Ο Λάκης στη Στρατώνα και στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής! 

Πανικός να επικρατεί από νωρίς το απόγευμα στον αύλειο χώρο…

Κάγκελα παντού περιμετρικά του Μεγάρου ώστε να μη μπορεί να εισβάλει κανείς ανεπιθύμητος! Πολυπληθές συνεργείο να συντονίζει την μετάβαση του κόσμου και η τροχαία στο δρόμο να ρυθμίζει την κυκλοφορία μια και το πάρκινγκ ήταν κλειστό!

Κοσμοσυρροή, ζάλη, κυνηγητό, σπρώξιμο, ποδοπάτημα και παρακαλητό για μια «θέση» στο τσαντίρι! Από τη μία οι νέοι, κυρίως φοιτητές του Δημοκριτείου και από την άλλη μεταμοντέρνοι γιάπις μαζί με την αντανάκλαση της μικροαστικής ευμάρειας στο πλήθος. Πακέτο με το άρωμα της λακ που «πεθαίνει» για επίδειξη και μόστρα. 

Από τα μεγάφωνα φώναζαν τον κόσμο που είχε κάνει κράτηση δια τηλεφώνου και είχαν στηθεί στην ουρά ενώ παράλληλα «εκλεκτές» παρουσίες μ’ ένα τηλέφωνο επί τόπου έμπαιναν δια της πλαγίας οδού.