Τα παραγγέλματα μιας επετείου κι ένα μπαλόνι

“Στοιχηθείτε, ατενώς, ανάπαυση, προσοχή”. Άλλη μια εθνική επέτειος πέρασε με τα ίδια άφθαρτα παραγγέλματα. Σε παράταξη μαθητές, σώματα ασφαλείας και μέλη συλλόγων τίμησαν άλλη μια επέτειο του «ΟΧΙ» με την καθιερωμένη παρέλαση. Ένας θεσμός από το παρελθόν που επιμένει με προσπάθειες για σωστό βηματισμό σε μια λοξή και γεμάτη «λακκούβες» ζωή.

«Μαμά θέλω μπαλόνι» παρακαλά η μικρή τη μητέρα της. «Σώπα! Σου πήρα σημαία» αποκρίνεται εκείνη. «Δεν τη θέλω τη σημαία, εγώ μπαλόνι σου ζήτησα» , επιμένει η μικρή.

Μπάντες και σφυρίγματα. Φέτος δεν έγινε ντόρος για τις γόβες. «Να μία μόνο φοράει ψηλοτάκουνα» σπεύδει μια φωνή δίπλα μας καθώς δείχνει τη μοναδική γοβοφόρο της παράταξης που ξεχωρίζει. Επίπεδα παπούτσια παντού... Ίσως γιατί και οι ζωές μας έχουν γίνει flat;

Η βία του φθινοπώρου

Πώς κύλησε ο καιρός και φτάσαμε να αποχαιρετούμε τον κατ’ εξοχήν μήνα του φθινοπώρου, τον γλυκύτατο Οκτώβριο! Πώς να μιλήσεις με λέξεις στα όμορφα γλυκά δειλινά του Οκτώβρη που μυρίζουν επαναστάσεις; Πώς να αναφερθείς  με λέξεις στα φύλλα των δέντρων που λυγίζουν στο διάβα του καιρού; Πώς να μιλήσεις με λέξεις σ’ αυτή την περίεργη εξουσία- με την ψευδή και απατηλή υπόσχεση της σωτηρίας- που καταλαμβάνει τις μέρες μας;

Στην μνημονιακή Ελλάδα κι ενώ η Χρυσαυγιάδα καλά κρατεί, συνεχίζουμε να παλεύουμε με τα κύματα της κρίσης. Τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε σόσιαλ μ(ύ)δια. Και δεν ξέραμε πολλά πράγματα για τους "ανθρώπους των γραμμάτων", εκείνους  που φορούν  τον μανδύα του πνευματικού ανθρώπου.

Το φάντασμα της επαναστατικής κοινωνικής αλλαγής και της κοινωνικής δικαιοσύνης πλανιέται και πάλι πάνω από τα κεφάλια των εκμεταλλευτών του λαού, μετά το μικρό διάλλειμα της μεταπολεμικής οικονομικής άνθησης… Φουρτούνες και μποφόρ κόντρα στα έλη της καθημερινότητας μας, κόντρα στα λιμνάζοντα ύδατα της χρεοκοπίας, της ανεργίας, της παραπαίουσας παιδείας και της επίκαιρης… δημαγωγίας με προπαγανδιστικά ερωτήματα τύπου «βία απ’ όπου κι αν προέρχεται».

ΔΙΟΝΥΣΟΣ εκ Θράκης ορμώμενος με πάθος για το θέατρο

Στην πόλη της Νέας Ορεστιάδας, την ακριτική πόλη του βόρειου Έβρου σε απόσταση αναπνοής από τα σύνορα, εκεί που, όπως λέγανε, για να σε τιμωρήσουν με μια μη ευνοϊκή μετάθεση "θα σε στείλω στο τρίγωνο του Έβρου", συντελείται εδώ 10 χρόνια ένα πολιτιστικό θαύμα που ακούει στο όνομα “ΔΙΟΝΥΣΟΣ”.

Ένας σύγχρονος, δυναμικός και δραστήριος πολιτιστικός φορέας, Μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Εμπνευστές του: τα μέλη του Θεατρικού Εργαστηρίου Νέας Ορεστιάδας με εικοσιπενταετή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και όχι μόνο. Δημιούργησαν με ιδιωτικά –κυρίως- κεφάλαια,  έναν υπέροχο χώρο, μια κυψέλη για όλα τα είδη της τέχνης. Με θέατρο, κινηματογραφική λέσχη, βιβλιοπαρουσιάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, εκθέσεις κ.α. Με την αδιάκοπη, πολύπλευρη και δυναμική παρουσία του ΔΙΟΝΥΣΟΥ και των ανθρώπων του στα πολιτιστικά του ακριτικού νομού και  με την αποδεδειγμένη εθελοντική προσφορά στο θέατρο ειδικά και στον πολιτισμό γενικότερα. Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ είναι το καλύτερο παράδειγμα για το τι μπορεί να καταφέρει ο εθελοντισμός. Το καφέ, η υποδοχή, το βεστιάριο, η διανομή του υλικού, η κατασκευή των σκηνικών, το στήσιμό τους, τα πάντα λειτουργούν εθελοντικά.

Ο Διόνυσος συνεχίζει να μας «μεθάει» με τις προσεγμένες και καλοστημένες παραστάσεις του που ξεπερνούν κάθε έννοια ερασιτεχνισμού.

Η Μποφίλιου μάγεψε την Κομοτηνή στην έναρξη του πολιτιστικού καλοκαιριού

Με τη συναυλία της μοναδικής Νατάσσας Μποφίλιου εγκαινιάστηκε το βράδυ της Κυριακής το πρόγραμμα των φετινών καλοκαιρινών εκδηλώσεων που διοργανώνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής.

Οι τρεις «μάγοι» της ελληνικής δισκογραφίας, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος παρουσίασαν μια παράσταση γεμάτη Φως, συγκίνηση, δύναμη, εκρηκτικές διασκευές και σημαντικές στιγμές από το ρεπερτόριο που καθόρισε την πορεία της ερμηνεύτριας έως σήμερα.

Ένα υπέροχο πρόγραμμα- πρόταση από τους Μάγους της ελληνικής δισκογραφίας

Κόντρα στην πεπατημένη η ερμηνεύτρια ανοίγει το πρόγραμμα όχι με δικά της τραγούδια αλλά με τραγούδια “σταθμούς” για εκείνη όπως τα χαρακτήρισε που μαρτυρούν τις μουσικές της καταβολές. Μας χάρισε για αρχή δυο ιστορίες,  τον «Γέρο Νέγρο Τζιμ» των Μάνου Λοΐζου και Γιάννη Νεγρεπόντη με στίχους τόσο επίκαιρους και την «Μαριάνθη των ανέμων», σε στίχους και μουσική Μάνου Χατζιδάκη.  

Το Πομπιντού της Κομοτηνής βρίσκεται στην Αγησιλάου 1

Η εικαστικός Άννα Παπαλεξάνδρου και οι μαθητές της χρωματίζουν τα όνειρά μας

Η Κομοτηνή μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει το δικό της Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, το οποίο δεν βρίσκεται στην Μπομπούρ (Beaubourg) αλλά στο πάρκο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και συγκεκριμένα στην Αγησιλάου 1. Εκεί συναντάμε το εργαστήρι ζωγραφικής της εικαστικού Άννας Παπαλεξάνδρου, ένας υπέροχος χώρος που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τις γκαλερί και τους εκθεσιακούς χώρους του εξωτερικού,  όπου η τέχνη λαμβάνει την έννοια της πρωτοτυπίας στην ιδέα.

Το εργαστήρι της αποτελεί μια κυψέλη ταλέντων χάρη στην αγάπη, τη φαντασία, την έμπνευση και την κατάθεση ψυχής της πολυτάλαντης εικαστικού. Με το πάθος της και τη δουλειά της αποδεικνύει καθημερινά στην πόλη της Κομοτηνής πως η τέχνη, η έμπνευση και η δημιουργία αποτελεί κινητήριο δύναμη και σ’ ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς αποτελεί τόσο εκείνη όσο και οι μαθητές του εργαστηρίου της, σταθερή ελπίδα για το μέλλον.

Αυτές τις μέρες το εργαστήρι της Άννας άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό της πόλης για να θαυμάσει τα έργα των μαθητών της,  όπου παρουσιάζεται η δουλειά που έγινε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.  Εκτός  από πίνακες ζωγραφικής υπάρχουν και δημιουργίες-κατασκευές όπως κάποια μικρά γλυπτά με γουρουνάκια, τα οποία είναι φτιαγμένα από μπαλόνια και χαρτοταινία βαμμένη με τέμπερες και φωτιστικά από χαρτόνια.

Έκθεση- Γνωριμία με τον μουσουλμανικό κόσμο της Θράκης

«ΘΡΑΚΗ: Τόσο κοντά, τόσο μακριά. Ο μουσουλμανικός κόσμος της»

Έκθεση της φωτογράφου Πέπης Λουλακάκη στο Μουσείο Μπενάκη  έως 28 Απριλίου

Τι γνωρίζει άραγε ο σύγχρονος Έλληνας από τον επτασφράγιστο κόσμο της μουσουλμανικής Θράκης; Η αθέατη πλευρά της συνοριακής Ελλάδας αποκαλύπτεται μέσα από την έκθεση «Θράκη. Τόσο κοντά τόσο μακριά», στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη, η οποία διαρκεί έως και τις 24 Απριλίου.

Η φωτογράφος Πέπη Λουλακάκη σπάζοντας το άβατο της μουσουλμανικής κοινωνίας της Θράκης, αποτυπώνει στις φωτογραφίες της ένα μέρος της Ελλάδας που ελάχιστοι γνωρίζουν.

Πομάκοι, Τουρκογενείς, Ρομά και Σουδανοί γίνονται η έμπνευση για τη φωτογράφο, η οποία κατορθώνει με το φακό της να εστιάσει για πρώτη φορά σε στιγμές της καθημερινότητας της σύγχρονης μουσουλμάνας γυναίκας, των παιδιών σε ώρα διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία, καθώς και των νέων στη διασκέδασή τους.

Μέσα από ένα φωτογραφικό μωσαϊκό διαφορετικών πολιτισμών, ο επισκέπτης της έκθεσης έρχεται πιο κοντά στους «άγνωστους» συμπολίτες. Έτσι, το «μειονοτικό» ζήτημα της Θράκης αποκαλύπτεται στην ουσία του, ως ένα ζήτημα ζωής και ανθρώπων, που συνυπάρχουν μέσα στα χρόνια.

Γιοι και κόρες: Ιστορία είναι οι ιστορίες των ανθρώπων

Μια παράσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας

Ήταν αρχές της περσινής άνοιξης όταν ο Γιάννης Καλαβριανός και η ομάδα του Sforaris, προσκεκλημένοι του τότε καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής Θοδωρή Γκόνη, βρέθηκαν στην ακριτική μας πόλη και παρουσίασαν εδώ για πρώτη φορά την παράσταση τους «Γιοι και κόρες».

Η δεύτερη εκδοχή της παράστασης, μετά την παρουσίασή της πρώτης στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής, εντάχθηκε στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών 2012 και παρουσιάστηκε τον Ιούνιο στους χώρους της Πειραιώς 260. Έκτοτε το ταξίδι της συνεχίστηκε με μια τρίτη εκδοχή της στο Bios της Αθήνας κατόπιν  μια τέταρτη στο εξωτερικό (πριν λίγο καιρό στο Udine της Ιταλίας) και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας με επόμενο σταθμό της, την πόλη της Θεσσαλονίκης από τις 3 Απριλίου στο θέατρο Αυλαία.

Η πρώτη εκδοχή είχε 4 ηθοποιούς (πλέον 5), διαφορετικά σκηνικά και κοστούμια, ενώ στο αρχικό κείμενο έχει συμπεριληφθεί υλικό 15 περίπου νέων συνεντεύξεων. Στις παραστάσεις της Κομοτηνής είχαμε την τύχη να διαπιστώσουμε και το υποκριτικό ταλέντο- πέρα από το σκηνοθετικό και συγγραφικό- του Γιάννη Καλαβριανού, καθώς έπαιζε και ο ίδιος μαζί με τους Κωνσταντίνο Ντέλλα, Άννα Ελεφάντη, Αλεξία Μπεζίκη.